وبلاگ ملوکافی

بازگشت به وبلاگ ملوکافی
ظهور قهوه مخصوص در بریتانیایی که عاشق چای است

ظهور قهوه تخصصی در بریتانیایی که عاشق چای است

زمان مطالعه: ۷ دقیقه|

بریتانیا یک نمای فرهنگی متنوع دارد که با عشق یک فنجان خوب گرد آمده است. اما این فنجان به احتمال زیاد به جای چای، حاوی قهوه است. و بسیاری از کسانی که قهوه می نوشند، از قهوه فوری به سمت قهوه تخصصی می روند.

برای کشف اینکه چگونه ملتی که به نوشیدن چای معروف است در حال روی آوردن به میکرولات ها و قهوه های تک منشأ است، به مطالعه ادامه دهید.

باریستاها در Victoria Plaza Café در Kew Gardens لندن. عکس: نیکول متئو

باریستاها در Victoria Plaza Café در Kew Gardens لندن. عکس: نیکول متئو

تاریخچه طولانی با چای و قهوه

بریتانیا ممکن است با چای عالی که در ظروف چینی سرو می شود شناخته شده باشد، اما واقعیت این است که این کشور روابطی طولانی با چای و قهوه دارد. هر دو نوشیدنی از طریق تجارت بین آفریقا، آسیا و خاورمیانه به اروپا معرفی شدند.

در پایان قرن ۱۵، زائران مسلمان قهوه را به ایران، ترکیه و شمال آفریقا معرفی کردند. این یک کالای تجاری سودآور بود. قهوه از خاورمیانه به ایتالیا و سپس به بقیه اروپا گسترش یافت. گیاهان قهوه توسط هلندی ها به جنوب شرقی آسیا و به آمریکا منتقل شدند.

یکی از اولین ارجاع های انگلیسی ها به قهوه از کاپیتان جان اسمیت است که در سال ۱۶۰۳ نوشت “بهترین نوشیدنی ترک ها coffa است از دانه ای که آن را coava می نامند”.

قهوه خانه ی قدیمی Soho در واقع یک میخانه است. عکس: نیکول مونتوکس

قهوه خانه ی قدیمی Soho در واقع یک میخانه است. عکس: نیکول مونتوکس

اولین کافی شاپ های انگلستان

در سال ۱۶۵۰، یکی از کارآفرینان یهودی لبنانی به نام ژاکوب اولین قهوه خانه ثبت شده در بریتانیا را افتتاح کرد. آنجل، در آکسفورد، گروهی از اقوام مختلف را از همه سطوح جامعه جذب کرد. قهوه خانه های بیشتری در شهرهای بریتانیا افتتاح شد و به عنوان مکان هایی برای ادیبان شناخته شدند تا در آن به ملاقات و مباحثه بپردازند.

تا سال ۱۷۰۰ بیش از ۲۰۰۰ قهوه خانه در لندن وجود داشت. محبوبیت آن ها با نویسندگان و ادیبان آن ها نام مستعار “دانشگاه های پنی” را به آن ها داد. با هزینه کردن یک پنی برای یک فنجان قهوه، می توانستید در بحث های فکری شرکت کنید.

گراند کافه در آکسفورد در مکان نخستین قهوه خانه ی بریتانیا قرار گرفته است. عکس: مندی هربی

گراند کافه در آکسفورد در مکان نخستین قهوه خانه ی بریتانیا قرار گرفته است. عکس: مندی هربی

پیروزی چای

اما در اواخر قرن ۱۸، قهوه جای ثابت خود را از دست داد. شرکت هند شرقی بریتانیا عملیات خود را به شبه قاره هند و آفریقا منتقل کرد. این شرکت در آنجا، مزارع وسیعی از چای داشت، که برای فروش در انگلستان و مستعمرات آن ارسال می شد.

دولت های بریتانیایی بازار را از محصولات امپراطوری خود پر کردند و چای به نوشیدنی منتخب بریتانیا تبدیل شد.

این دوره از تاریخ زمانی است که بریتانیا و شمال امریکا بر اساس نوشیدنی گرم ترجیحی خود به دو دسته تقسیم شدند. آمریکایی های ایالات متحده به مالیات انگلیس بر چای که توسط کینگ جورج اعمال شده بود اعتراض کردند.

وقتی شرکت هند شرقی بریتانیا مقادیر زیادی از چای را به سواحل شرقی فرستاد، مردم بوستون کالاهای وارداتی را دور ریختند. “حزب چای” معروف در سال ۱۷۷۳ سبب اجتناب از چای شد، و تمایل آمریکای شمالی برای قهوه متولد شد.

یک برداشت کننده چای در مزارع شرقی Highlands در پای کوه Nyangani در شرق زیمبابوه. عکس: نیکول متئو

یک برداشت کننده چای در مزارع شرقی Highlands در پای کوه Nyangani در شرق زیمبابوه. عکس: نیکول متئو

چای و قهوه در بریتانیای امروز

اگر چه بریتانیا دارای چای زیاد و ساندویچ های خیار است، اما این واقعیت نوشیدن چای در بریتانیا نیست. بله، شما می توانید یک بعد از ظهر زیبا را در یک اتاق چای داشته باشید، اما اغلب چای ، یک بخش گاه به گاه و فراگیر از زندگی انگلیسی است.

کارمندان اداری برای کل گروه چای آماده می کنند، کارگران بیسکویت ها را با خود حمل می کنند تا در ساعت استراحت با چای بخورند، و به نظر می رسد اگر کسی به خانه ی شما بیاید و برای او چای دم نکنید، بی ادبی محسوب می شود. معمولاً چای سیاه با شیر و شکر نوشیده می شود و اکثر مردم به چای فنجان چینی از ماگ استفاده می کنند.

اما قهوه نیز بخشی از بریتانیای معاصر است. همانطور که در بسیاری از کشورها، قهوه فوری، رهبر بازار در قرن بیست و یکم بود، با یک فنجان از گرانول های قهوه خشک شده که در اغلب خانه ها وجود داشت. در انگلستان، آن را با شیر و شکر می نوشند. بی بی سی گزارش می کند که تقریباً ۸۰ درصد خانوارهای بریتانیا هنوز قهوه فوری را برای مصرف در منزل خریداری می کنند.

دریل در ساعت استراحت. عکس: نیکول متئو

دریل در ساعت استراحت. عکس: نیکول متئو

انگلستان نیز از قهوه موج دوم مستثنا نبود. در دهه ۱۹۹۰، برندهای زنجیری قهوه در شهرهای بزرگ گسترش یافتند و تمایل به قهوه در فرهنگ عام آمریکایی بوجود آمد.

میک ویلر، مدیر اجرایی قبلی انجمن قهوه تخصصی می گوید: “ما واقعاً مدیون سریال فرندز هستیم که در کافی شاپ ساختگی Central Perk فیلم برداری شده است. همچنین مسابقات باریستایی و برندهای زنجیره ای قهوه مانند کاستا کافی، استارباکس، Caffè Nero، Pret A Manger و EAT. آن ها مردم را مشتاق کردند که در کافی شاپ ها وقت بگذرانند و قهوه دوباره رواج یافت.”

مسافران کانادایی در کافی شاپی در بریتانیا. عکس: نیکول متئو

مسافران کانادایی در کافی شاپی در بریتانیا. عکس: نیکول متئو

امروزه در هر خیابان در انگلستان احتمالاً یک کافی شاپ دارای برند وجود دارد. گزارشAllegra World Coffee Portal’s Project Café UK 2018 اشاره می کند که بازار قهوه در سال ۲۰۱۷ با رشد ۷.۳ درصدی روبرو شده است.

همچنین این گزارش می گوید کاستا کافی، استارباکس و Caffè Nero همچنان بر بازار کافی شاپ بریتانیا تسلط دارند. از این سه، کاستا کافی بزرگتر از همه است. این سه زنجیره در کنار هم سهم ۵۲.۹٪ از کل بازار زنجیرهای برندها را تشکیل می دهند.

کافه Hollyhock Fairtrade در ریچموند در تیمز. عکس: نیکول متئو

کافه Hollyhock Fairtrade در ریچموند در تیمز. عکس: نیکول متئو

چشم انداز قهوه تخصصی انگلستان

قهوه ی بریتانیا با زنجیرهای موج دوم متوقف نشده است. تعداد روزافزونی از کافی شاپ های موج سوم و مصرف کنندگان علاقه مند به قهوه تخصصی وجود دارند.

گزارش Allegra اظهار می کند که “چشم انداز هنری که در اواسط سال ۲۰۰۰ توسعه یافت، در انگلستان گسترده شده است.”

همچنین تأیید می کند که بازار نسل های جوان تر را هدف گرفته است که به صرف قهوه تخصصی تمایل دارند. “زنجیره های صنایع تخصصی مانند Gail، Grind و Joe & Juice در سال ۲۰۱۷ به سرعت در حال رشد بوده است … که به نسل جدید که فهمیده تر بوده و وفاداری آن ها به برند پایین تر است، خدمات و قهوه ی با کیفیت بالا ارائه می کنند.”

بازدیدکنندگان لندن برای نوشیدن قهوه توقف می کنند. عکس: نیکول متئو

بازدیدکنندگان لندن برای نوشیدن قهوه توقف می کنند. عکس: نیکول متئو

انگلستان دارای یک چشم انداز قهوه قدرتمند با مسابقات، روسترهای حرفه ای و تعداد زیادی کافه های مستقل است.

همه این ها نیز در لندن متمرکز نیست. جام حذفی شمال منچستر، جشنواره قهوه منچستر به مدت چهار سال متوالی برگزار شده است و جشنواره قهوه ادینبورگ پنجمین سالگرد خود را در سال ۲۰۱۹ جشن می گیرد.

یک باریستا از Owens Coffee استفاده می کند، روسترهای محلی و ارگانیک Fairtrade. عکس: نیکول متئو

یک باریستا از Owens Coffee استفاده می کند، روسترهای محلی و ارگانیک Fairtrade. عکس: نیکول متئو

تاثیرات زیست محیطی قهوه در بریتانیا

مصرف کنندگان انگلیسی هم مایل به پرداخت پول برای قهوه با منشأهای مشخص هستند. گزارش شده است که انگلستان بیشترین تعداد اتحادیه جنگل های بارانی را در اروپا دارد (خرده فروشان قهوه) که رهبر بازار یعنی کاستا کافی را نیز شامل می شود.

سوفی پرسی از اتحادیه جنگل های بارانی می گوید: “شرکت ها به خواسته های مشتریان خود پاسخ می دهند. قهوه ی اتحادیه جنگل های بارانی از طریق مک دونالد، کوستا، EAT، POD، Benugos، و کافه Ritazza، و همچنین فروشگاه های تسکو، آسدا، و موریسون به فروش می رسد.”

انگلستان همچنین یک بازار پیشرو برای قهوه با گواهی تجارت منصفانه Fairtrade دارد. در سال ۲۰۱۶ میزان فروش به بیش از ۱۸۵،۷۷۷ تُن رسید.

اما در حالی که روشن است مصرف کنندگان بریتانیا به منشأ قهوه خود اهمیت می دهند، با پایداری محیطی در کشور خود مواجه هستند.

مصرف کنندگان بریتانیایی از چای و قهوه در حرکت لذت می برند. عکس: نیکول مونتوکس

مصرف کنندگان بریتانیایی از چای و قهوه در حرکت لذت می برند. عکس: نیکول مونتوکس

یک گزارش اخیر از WWF بریتانیا را به عنوان پنجمین مصرف کننده پلاستیک در اتحادیه اروپا قرار می دهد، با ۴.۱ میلیارد لیوان و درب پلاستیکی که در سال ۲۰۱۸ دور ریخته شده است. این نشان می دهد که همزن ها و ظروف غذا بازیافت کمتر از ۱۰٪ دارند.

لیوان های قهوه یکبار مصرف در انگلستان از ۹۵٪ الیاف کاغذی و ۵٪ پوشش پلی اتیلن ساخته شده است. هر دو عنصر قابل بازیافت هستند، اما ابتدا باید آن ها را از هم جدا کرد. با تنها سه مرکز بازیافت در بریتانیا که قادر به جداسازی مواد محکم از یکدیگر است، اکثریت قریب به اتفاق به محل دفن زباله فرستاده می شوند.

کاستا کافی و استارباکس دارای سطل های بازیافت مناسب در فروشگاه هستند اما مشکل آنقدری بزرگ است که در اوایل سال جاری کمیته حسابرسی محیط زیست، که شامل اعضای پارلمان است، مبلغ ۲۵ p را برای لیوان یکبار مصرف پیشنهاد می کند. همچنین تا سال ۲۰۲۳، ممنوعیت استفاده از لیوان هایی که بازیافت دشواری دارند در نظر گرفته شده است.

بودجه انگلستان در اکتبر ۲۰۱۸ تأیید می کند که از سال ۲۰۲۲، شرکت های مواد غذایی و نوشیدنی باید برای بسته بندی های پلاستیکی که حداقل ۳۰٪ محتوای قابل بازیافت نداشته باشد مالیات بدهند.

تقریبا تمام فنجان های یکبار مصرف هرگز بازیافت نمی شوند. عکس: نیکول متئو

تقریبا تمام فنجان های یکبار مصرف هرگز بازیافت نمی شوند. عکس: نیکول متئو

بریتانیا عشقی قدیمی نسبت به چای دارد که بعید است پایان یابد. اما این ملت با قهوه نیز ارتباط برقرار کرده است. با افزایش تعداد کافه های مستقل و چند جشنواره قهوه محبوب، چشم انداز قهوه در انگلستان تنها قوی تر می شود.

مصرف کنندگان جوان منشأهای منحصر به فرد و pour over ها را در سراسر کشور انتخاب می کنند و قهوه ای که به محیط زیست آسیب نمی رساند را ترجیح می دهند. چای ممکن است در معرض تهدید قرار نگیرد، اما روزهای فراگیر بودن قهوه فوری به پایان خود نزدیک می شود.

اشتراك گذاری نوشته

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی * لطفا کد کپچا را دوباره بارگذاری نمایید

بازگشت به وبلاگ ملوکافی